Welkom bij HERKEN JEZELF

Welkom    Diensten    Over mijzelf    Actueel    Blog    Contact    Prijzen   

 

logo Herken Jezelf - Ad Hamers -  Tilburg
 

BLOG HERKEN JEZELF

Deze blogsectie gebruik ik voor het delen van inzichten op basis van kennis en levenservaring. Mijn doel is dat mensen zich daarin herkennen. Voel je vrij om ook jouw beleving te delen als reactie op een onderwerp zodat ook jouw belevingen mogen gaan leven.

Vanwege de gevoeligheid van reacties op bepaalde onderwerpen worden de ingezonden reacties en teksten pas na een akkoord van de beheerder geplaatst. Alleen de naam en informatie die jij toegankelijk maakt zullen zichtbaar zijn. Jouw mailadres zal niet worden getoond aan de bezoekers van de blog.

Blog sectie

De zin van ziek zijn

LEVENSWIJSHEID   /   24 september 2018   /   2 REACTIES   /  A+ | a-
Wat mogen wij als mens leren over de zin van ziek zijn. Ziek zijn worden we niet zomaar, ziek zijn heeft ons iets te vertellen, ziek zijn is nodig om tot ons eigen bewustzijn te komen over wie wij zijn en wat wij hier op aarde komen doen!

Wanneer ik terug kijk naar mijn leven in een herinnering van momenten waarop ik ziek ben geweest dan weet ik dat ziek zijn steeds een reden heeft gehad. In ziek zijn zit een boodschap die mij herinnerd aan wie ik werkelijk ben zonder te voldoen aan verwachtingen.

Door ziek te zijn is er tijd voor mijzelf, een moment om naar binnen te keren, naar mijn gevoel te luisteren mijn innerlijke stem die mij vertelt wat er wel en niet goed is gegaan. Een stem waarnaar ik niet meer durfde te luisteren omdat ik steeds wilde voldoen aan verwachtingen.

Ik leefde mijn leven omdat het mij zo is geleerd, ik voldoe aan verwachtingen maar negeer hierbij mijn innerlijke stem. Vele van ons zijn angstig omdat de herinnering ons leert uit vorige levens dat wanneer wij niet voldoen aan verwachtingen wij geestelijk en fysiek mishandeld, gemarteld of zelfs gedood worden om wie wij zijn. Niet omdat we een slecht mens zijn of omdat we verkeerde dingen hebben gedaan, maar gewoon omdat we zijn.

In ons huidige leven waarin we opgroeide bij onze ouders, familie en vrienden is deze pijn voelbaar. Omdat deze mensen niet in vrijheid leefde (net als hun ouders, familie en vrienden) maar met de angst uit vorige levens die als een herinnering is verankert en dit een deel is van de beperking in onze opvoeding naast een deel wat wij onszelf herinneren. Een basis om op te groeien in een wereld van afhankelijk zijn, onderdanig zijn, aardig gevonden worden, dienstbaar zijn en beloond te worden omdat je doet wat van je wordt gevraagd. Dit is de waardering die je terug krijgt voor jou inzet en gedrag. Deze angsten, afkomstig uit dit en vorige levens brengt ons bij de zin van ziek zijn!

Door te blijven leven met deze angst kom je steeds opnieuw in conflict met wie je werkelijk bent. Je leeft een leven maar dit is niet jouw eigen leven, je leeft het leven van de ander omdat jij wil voldoen aan verwachtingen om aardig gevonden te worden. Zo heeft iedereen zijn eigen vorm ontwikkeld om op zijn of haar manier te willen voldoen/overleven. Bijna altijd door af te stemmen op de ander, om zo te onderzoeken wat hij of zij van jou verwacht of wat de ander nodig heeft zodat jij aardig gevonden wordt, allemaal voortkomend uit de angst dat jij er niet mag zijn. Door de focus op de ander te richten ga je weg van datgene wat jij zo graag wil zijn “jezelf”. Dit is een eigenschap die je door het verleden hebt ontwikkeld om aardig gevonden te worden. Door jouw verleden ben je niet meer in staat om van jezelf te houden maar leg je de focus op de ander waardoor deze jou aardig vindt of zelfs van jouw gaat houden. Dit is dan jouw voldoening voor dat moment.

Of je nu onderdanig, dominant, agressief of meegaand bent maakt niet uit, je leeft niet vanuit jou zijn en dat is wat ziekmakend of zelfs vernietigend is. Je leeft vanuit het verleden en dat is nog steeds bepalend voor het nu. De zin van ziek zijn leert ons om de verbinding met wie we werkelijk zijn te herstellen. Om in onze eigen kracht te gaan geloven, om van onszelf te houden ongeacht wie we werkelijk zijn, voor iedereen is er plaats en een goed leven mogelijk wanneer jij daar maar in gelooft.

Lang is ons doen laten geloven in een grotere kracht/macht welke ons gelijk in een afhankelijke positie brengt. Zolang wij hulp vragen aan iets buiten ons zijn wij niet in staat om onszelf datgene te geven wat we werkelijk nodig hebben. De liefde voor wie we werkelijk zijn!

Warme groet

Herken jezelf
 
Tags:  zin · ziek
2 Reacties:
  • Hallo Ad, Ik vond het een heel goed stuk en heel herkenbaar. Toch denk ik als we nieuwe keuzes maken er wel hulp van buitenaf mag zijn. Met die hulp bedoel ik mensen zoals jij die dit doorleeft hebben en weten waar ze het over hebben om ons te helpen weer bij onszelf uit komen en die hulp heb ik wel nodig gehad. Ik weet zeker dat ook jij deze hulp gaat bieden niet vanuit een boekje maar echt vanuit jezelf als degene die het zelf heeft meegemaakt ....zo waardevol..... en uiteindelijk zal degene zich weer opnieuw hervinden en zelf zijn of haar pad zelf kunnen vervolgen.
    Trouwens mooie website laat wat zien van jou integere zelf. Wauwwwwwwwww. Liefs, Mia
    Ik ben zo vrij om een stukje van mezelf te plaatsen.

    Achter de schermen zie je me niet ……..achter de schermen……ik weet niet eens meer wie ik ECHT ben.
    Jaren ben ik spiritueel actief geweest en in die tijd leerde ik door de toenmalige praktijk heel veel mensen kennen. Fijne mensen en niet leuke mensen ze zijn er in alle soorten en maten geweest.
    Mijn motto was altijd “laat je gewoon zien wie je bent of beter gezegd wie je denkt te zijn”. Durf je kwetsbaar op te stellen dan durven anderen dat ook. Maar naarmate de tijd verstreek had ik daar hinder van, kwetsbaar durven zijn geeft mensen het recht om zelf in te vullen het hoe en waarom je zo bent. Om er uiteindelijk hun eigen invulling aan te geven wie en wat ik was. Ik dacht we zijn met gelijkgezinden dat moet toch kunnen.
    Dat beïnvloede me zeer en in die tijd en het koste het me moeite om telkens weer een uitleg te geven dat het toch even anders zat. Uiteindelijk om mezelf de moeite en de energie te besparen ging ik intuïtief een scherm opzetten. De waarheid was er wel maar veel dingen kon ik niet meer delen.
    Al wou ik het graag het ging niet meer. Anderen beïnvloeden mij zo erg dat ik het zelf nog ging geloven wat er gezegd werd. Tenslotte liet ik dat zelf gebeuren. Tevens ook een stukje karma van mij die onzekerheid.
    Innerlijk hebben we heel veel verschillende stemmetjes. Goede stemmetjes die je oppeppen en laten zien dat je er mag zijn met alle in en outs, hup de schouders eronder en vooruit met de geit in voor en tegenspoed, en dan heb je de duistere stemmetjes die geregeld de kop op steken om je effe lekker de afgrond in te sleuren om je aan te moedigen dat je het niet kunt, om je te zeggen ben jij dat wel waard, het gaat toch mis, durf je toch niet.
    In tijden dat de duistere stemmetjes overheersten had ik heel wat schermen om me heen opgebouwd uiteindelijk wist ik niet eens meer wie ik zelf was. Ik leefde mijn leven gewoon op de automatische piloot met toch nog in het achterhoofd de gedachte “ik geloof, ja echt ik blijf geloven in het goede, ik geloof in wonderen……eens komt alles goed”. Tot uiteindelijk ik dat niet eens meer dacht. Ik geloofde het wel nog maar het was even uit mijn systeem verbannen. Ik denk dat in die tijden mijn beschermengelen het overgenomen hebben. Ze zijn me blijven beschermen, zij geloofden wel in mij trouwens dat doen ze altijd toch.
    Velen denken als je spiritueel bezig bent dat je voor altijd op een wolkje blijft hangen, dat je niks meer kan gebeuren dat alles van een leien dakje gaat. Nou dus echt niet hoor ik denk zelf dat veel licht in jezelf ook veel donker aantrekt. En dat hoeft niet verkeerd te zijn soms is het nodig om een proces in jezelf eens goed te voelen……echt eens diep te durven voelen…..je erin te laten verzuipen tot je niet meer kunt. Erin te verzuipen tot je geen weerstand meer biedt totdat je accepteert dat het er is en dan pas heb je het pas echt doorleeft en dan pas kun je het loslaten……….maar dan ook echt loslaten.
    De tijden achter de schermen hadden dus een doel voor mij. De mensen die me daartoe aanzetten hadden dus een doel voor mij. Ik ben en was geen slachtoffer en dat zal ik nooit zijn. Ik was aan het groeien alleen zag ik dat niet zo.
    Spiritualiteit laat je groeien op een manier die je niet verwacht. Het laat je de hoogste hoogten van geluk zien in het leven. Het laat je de diepste dalen voelen en ervaren letterlijk en figuurlijk in de shit zitten. Ik zie het als een schip op een heldere mooie zee. Soms is de lucht daar helder blauw met een mooi kabbelend water en soms is de lucht zwart en de wind als een orkaan moet je oppassen dat je schip niet zinkt.
    Spiritualiteit is niet alleen een cursus volgen hier en daar.
    Je krijgt daar wel je handreikingen en leren hoe je moet balanceren in de zee maar uiteindelijk mag/moet je het zelf toepassen in het leven zelf.
    Echt LEVEN met de grote hoofdletter. Echt alles durven aan gaan zwarte of witte tijden het maakt niet uit. Herkennen dat we niet allemaal hetzelfde zijn, denken of willen, voelen of doen.
    Herkennen dat degene die je gisteren het liefste een mep had verkocht omdat deze je omlaag wou halen toch wel belangrijk voor je was om je weg te vervolgen. Van iedereen houden……..dat komt nog wel zover ben ik nog lang niet hoor. Meneging zou ik nu nog wel achter het behang willen plakken. Ik ben en blijf voorlopig een gewoon mens op deze aarde. Als ik klaar ben als mens kan ik sterven in deze wereld. Zover is het nog niet.
    Na lange tijd en veel bezinning kan ik sinds enige tijd weer achter de schermen uitkomen. Het is goed geweest die tijd. Niet altijd prettig maar om toen te overleven voor mij van levensbelang.
    In de tussentijd herken ik wel de energievreters die er ook op ons pad meewandelen. Of ik ga ze uit de weg of het scherm komt weer te voorschijn.
    Nu mag mijn energie weer vrij en rijkelijk stromen. Op dit moment ben ik er klaar voor met veel dank aan enkele mensen in mijn leven die me zijn blijven zien wie ik echt was en met dank aan het hogere en alle engelen en gidsen die me ondersteund hebben en me niet hebben laten verzuipen.
    Liefs, Mia Tummers

  • Dankjewel Mia voor je reactie en dat je ons een stukje meeneemt in jou levenservaring.
    Een bijzondere ervaring van levenslessen waarin ik mijzelf herken. Lief dat je dit wil delen!

    Warme groet

    Herken jezelf

Jouw reactie:

CAPTCHA Image
Play CAPTCHA Audio
Refresh Image
Top